Google

مبارزه با خشونت عليه زنان

مبارزه با خشونت عليه زنان

براساس آنچه در اين اعلاميه آمده است هر گونه عمل خشونت آميز مبتني بر جنسيت که باعث بروز يا احتمال بروز صدمات و آسيب هاي جسمي، جنسي يا رواني شود، مصداق بارز خشونت عليه زنان شناخته 
مي شود. در واقع هر نوع آزار زنان از شکل فيزيکي گرفته تا تهديد و تحقير و توهين و يا حتي ممانعت از ورود آنها به محيط هاي اجتماعي دلخواهشان، مصداق خشونت به شمار مي آيد.انواع اين خشونتها ممکن است در محيط هاي مختلف اجتماعي، از جمله محيط خانواده، محل کار، موسسات آموزشي و يا حتي بهصورت علنيتر و سازمان يافته تر درخريد و فروش زنان و اجبار آنها به خودفروشي صورت گيرد. علاوه براين، دولت ها نيز ممکن است از طريق جنگ ها و مناقشات مسلحانه و يا به واسطه قوانين تبعيض آميز و خشن داخلي به اعمال خشونت عليه زنان مبادرت ورزند و يا به آن دامن بزنند.
سازمان عفو بين الملل نيز در گزارش سال 2003 خود خشونت عليه زنان را فراگيرترين و 
جهاني ترين مصداق نقض حقوق بشر دانسته و از آن به عنوان بزرگترين رسوايي حقوق بشر ياد نموده است. بان کي مون دبيرکل سازمان ملل دراين زمينه اظهار داشت : " 70 درصد از زنان در زندگي خود با خشونت رواني يا جسمي از سوي مردان ( شوهران ؛ مردان همراه زندگي و يا مردان آشنا ) مواجه مي شوند." به همين دليل در سال 2009 سازمان ملل اقدام به تأسيس شبکه جهاني مبارزه با خشونت عليه زنان نمود.
امروزه با وجود اعلاميه هاي جهاني، کنوانسيونها و همچنين تلاش برخي سازمانهاي بين المللي، براي جلوگيري ازخشونت عليه زنان؛ همچنان شاهد آزار و اذيت آنان هستيم. از جمله محققان غربي بارها بر اساس آمار و مدارک، به اسفناک بودن وضعيت زنان در غرب اعتراف کرده اند. هم اکنون تجارت زنان، نگاه ابزاري به جنس مؤنث و بحران فروپاشي خانواده ؛ از مهمترين مشکلات زنان در جوامع غربي است. تجارت زنان نشانه ديگري از اين واقعيت است که امروزه در غرب با زنان مانند انسان برخورد نمي شود و عملا جامعه از بخش قابل توجهي از فعاليت زنان که بايد در کار و فعاليت سودمند به کار رود؛ محروم 
مي ماند. متاسفانه در حال حاضر در غرب خشونت جنسي، تهديدي جدي براي زنان غربي محسوب مي شود. گزارش ها حاکي از آن است که در آمريکا بالاترين ميزان تجاوز به عنف وجود داد. در ايالات متحده زنان جوان کم در آمد در سنين بين 20 تا 24 سال بيشتر درمعرض 
خشونت هاي خانگي و آزارهاي جنسي قرار دارند. نکته مهم آن است که کمتراز 5 درصد متجاوزان به عنف گناهکار شناخته شده و فقط 3 درصد از آنها در زندان هستند. يعني از هر 16متجاوز به عنف 15 نفر آزاد است.
به گزارش سازمان ملل در سال 2010، 
40 درصد نوجوانان دختر 14 - 17 ساله آمريکايي توسط دوست پسران خود مورد خشونت جنسي و جسمي قرار مي گيرند. اين مسئله در غرب حاکي از کاهش سن خشونت عليه زنان است. در ارتش آمريکا نيز يک سوم نظاميان زن قرباني تجاوز جنسي هستند. " کلر مک کاسکيل " ( Caskill ) سناتور آمريکايي ايالت ميسوري اظهار داشت : " در سال گذشته تقريبا 3 هزار مورد تجاوز جنسي عليه نظاميان زن نيروهاي مسلح آمريکا گزارش شده است. والدين نظاميان ما فرزندان خود را با علم به اينکه در موقعيت هاي خطرناکي در برابر دشمن قرار خواهند گرفت به ارتش مي فرستند ولي آنچه قابل تحمل نيست ؛ اين است که فرزند آنها در فضاي ناسالمي در ارتش قرار دارند. " به عبارت ديگر براي زنان نظامي آمريکا، خطر در داخل ارتش اين کشور است.
جامعه اروپا نيز عليرغم تمام ادعاهاي دفاع از حقوق بانوان، قادر به محافظت از زنان در برابر آسيب هاي اجتماعي نبوده است. شمار زناني که دريک خانواده اروپايي مورد خشونت جسمي و رواني قرار مي گيرند نگران کننده است.
درانگلستان اشکال مختلف خشونت عليه زنان ديده مي شود. افزايش سوءاستفاده از دختران نوجوان معضلي براي جامعه انگلستان است.در انگلستان تقربيا درهر دقيقه يک زن با پليس تماس مي گيرد و اعلام مي کند که بهخاطر اعمال خشونت هاي خانوادگي درمعرض خطر قرار دارد. در هر هفته دو زن در اين کشور، بهخاطر اعمال خشونت نامزدهاي قبلي و فعلي خود کشته مي شوند. اين آمار تنها محدود به کشور انگلستان نيست و زنان ساير کشورهاي اروپايي نيز به نوعي با خشونت هاي خانوادگي دست به گريبان هستند. در اين راستا فدراسيون حمايت از زنان ؛ يک خط تلفن اضطراري براي حمايت از زناني که مورد انواع خشونت جسمي و جنسي قرار گرفته اند ؛ قرار داده است. تنها در سال 2009 از اين خط 150 هزار زن تقاضاي درخواست کمک داشته اند.
در فرانسه نيز اشکال مختلف خشونت عليه زنان وجود دارد. دراين کشور به حقوق زنان، بويژه اقليتهاي ديني و قومي احترام گذاشته نمي شود. بسياري از زنان فرانسوي در محيط کار، مورد آزار مردان قرار مي گيرند. خانم 
" کريستين ديور ژانکور" نويسنده فرانسوي
مي گويد : "تاکنون در فرانسه وضعيت زنان خوب نبوده است. اگر زني مورد آزار مرد سياستمداري قرار گيرد، کاري از دست اين زن براي دفاع از حقوق خود برنمي آيد و دادگاه نيز او را بدکاره و دروغگو خطاب مي کند تا در انظار عمومي کاملا رسوا و بي آبرو شود. درنتيجه بسياري از زنان فرانسوي ترجيح 
ميدهند آزارها را در محيط کاري تحمل کنند و دم برنياورند."
در ايتاليا نيز انواع خشونت عليه زنان رو به افزايش است. در اين کشور زنان بهصورت کالاي جنسي به نمايش درمي آيند. از ابتداي سال جاري ميلادي، تبليغاتي که جايگاه بانوان را آشکارا تنزل مي دهد سي و پنج درصد افزايش يافته است. در ماه فوريه گذشته، زنان ايتاليايي به صورت گسترده به خيابانهاي 
شهر هاي مختلف ايتاليا آمدند تا از حرکت جامعه اين کشور به سمت رفتارهاي غير اخلاقي ابراز خشم کنند. يکي از سازمانهايي که در ايتاليا مسئول نظم بخشي به تبليغات تجاري و بازرگاني اعلام کرد، در مدت پنج ماه صدها شکايت در اعتراض به تبليغات بيش از حد جنسي و تنزل جايگاه زنان دريافت کرده است. اما در خاورميانه، زنان خشونت را به صورتهاي ديگري تجربه مي کنند. در فلسطين و بويژه غزه زنان توسط سربازان و افسران صهيونيست مورد انواع خشونت قرار مي گيرند. به عنوان نمونه اينک درد و رنج و سختي اسراي زن فلسطيني در زندان هاي رژيم صهيونيستي همچنان ادامه دارد. خانم "نوره محمد شکري " 40 ساله که چندي پيش توسط صهيونيست ها به اسارت در آمده بود مي گويد : "نيمه شب وقتي درخواب بودم با شکسته شدن شيشه ها به خود آمدم وديدم چند افسر صهيونيست بالاي سرم ايستاده اند. آنها با فحش و ناسزاهاي بلند در مقابل چشم فرزندانم مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند و روانه زندان کردند. در زندان نيز مورد شديدترين شکنجه ها قرار گرفتم. يک ماه در زندان انفرادي بودم که کف آن را از خورده شيشه پر کرده بودند. " خانم شکري افزود : 
" در حال حاضر تعداد زيادي از زنان فلسطيني توسط افسران صهيونيست مورد شديدترين شکنجه ها قرار مي گيرند. آيا اين نمونه بارز خشونت جسمي و رواني عليه زنان نيست ؟" اين در حالي است که بيشترين رنج و فشار ناشي از حملات وحشيانه صهيونيستها بر زنان فلسطيني وارد مي شود که بايد خانواده را به دنبال شهادت يا اسارت همسرشان، با مشقت اداره کنند. در يمن نيز مزدوران عبدالله صالح باهدف قرار دادن معترضان بخصوص زنان، آنها را مورد خشونت بارترين رفتارها قرار مي دهند. تاکنون تعداد زيادي از زنان در راه کسب آزادي و حقوق انساني کشته و مجروح شده اند. زنان بحريني نيز به سبب جايگاه ويژه اي که دربيداري اسلامي داشته اند ؛ متحمل رنج هاي بزرگي از سوي رژيم ديکتاتوري بحرين شده اند. تجاوز جنسي به زنان بحريني توسط نيروهاي متجاوز سعودي در زندانهاي آل خليفه حاکي از شدت خشونت عليه زنان است. "يحيي الحديد" فعال حقوق بشري بحريني با ارائه مدارک مسند از اعمال خشونت درمورد زنان بحريني 
ميگويد: " پس از انقلاب و بيداري اسلامي در بحرين، آزار جنسي عليه زنان و تجاوز به آنان صورت گرفته است. علاوه براين، رژيم پزشکان و امدا دگران زن بحريني را درمحل کار خود بازداشت و روانه زندان کرده و مورد سخت ترين 
شکنجه هاي روحي و رواني قرار داده است. اين درحالي است که آنها کاري جز مداواي زخمي ها نکرده اند واين هم اقتضاي حرفه آنهاست."
در عربستان وضعيت زنان بسيار تحقير آميز است. آنان در عربستان جنس دوم محسوب مي شوند و از حقوق اوليه خود محرومند. زنان عربستان از شرکت در عرصه هاي مختلف اجتماعي و سياسي و حتي حق رانندگي محروم هستند. زنان عربستاني را مي توان بزرگترين قرباني 
هم پيماني دولت سعودي با سياستهاي آمريکا دانست که مانع از اقدام جدي مجامع بين المللي براي بهبود وضع آنان شده است. متاسفانه اشکال مختلف خشونت عليه زنان در جوامع مختلف رو به افزايش است. وقت آن رسيده که سازمانهاي بين المللي و دولتها، به معني واقعي کلمه به جاي شعار و حرف ؛ به مبارزه عملي با خشونت عليه زنان بپردازند و از شخصيت انساني آنان دفاع کنند.
*پژوهشگر و کارشناس ارشد زنان و خانواده(عصمت سپهري )

نويسنده : تاريخ خبر : 1392/12/20 - 20:28:24 گروه خبري : حجاب

تصویر ثابت

محصولات تصادفي