Google

جایگاه عطر در روایات

جایگاه عطر در روایات


أیمُّا إمرأةٍ إسْتَعْطَرَتْ ثُمَّ خَرجتْ فَمرَّتْ على قومٍ لِیَجِدُوا ریحَها فهى زانیة.1
هر زنى که عطر و ماده خوشبو کننده استعمال کند و از منزل خارج شود و بر گروهى از افراد نامحرم عبور کند تا بوى خوش عطر وى را استشمام نمایند، چنین زنى زناکار است.
ممکن است در ذهن خواننده این پرسش مطرح گردد که چگونه زنى به صرف استعمال عطر در برخورد با نامحرم، زناکار به شمار آید. ازاین رو به نظر مى رسد تعبیر زنا در این روایت، قدرى نیازمند توضیح است. زنا یک معناى اصطلاحى و مشهور دارد و آن نزدیکى زن و مرد به طور غیر قانونى و نامشروع است. روشن است که معناى یاد شده در روایت بالا مورد نظر نیست. افزون بر معناى اصطلاحى مشهور، براى زنا در فرهنگ اسلامى یک معناى گسترده ترى است که ریشه در معناى لغوى آن دارد. بر اساس این معناى گسترده، هر عمل انحرافى که باعث شود زندگى و حیات پاکیزه از مسیر صحیح خارج گشته و باعث آلودگى آن به گناه گردد، زناست.2
با توجه به همین معناى گسترده زنا، در بعضى روایات به برخى از اعضاى بدن، انواع خفیف ترى از زنا نسبت داده شده است. در روایتى از امام باقر و امام صادق علیهماالسلام نقل شده است:
ما مِنْ أحدٍ إلاّ وَ هُوَ یُصِیبُ حَظّا مِن الزّنا فَزِنا الْعَیْنین اَلنَّظر وَ زِنا الْفَمِ الْقُبْلةَ وَ زِنا الْیَدینِ اَللَّمْسُ صَدَّق الْفَرْجُ ذلک او کَذَّب.3
هیچ انسانى (غیر معصوم) نیست، مگر این که سهمى از زنا دارد. پس نگاه شهوت آلود، زناى دو چشم است. بوسیدن شهوت آلود، زناى دهان است. لمس شهوت آلود زناى دو دست است. خواه این گونه زنا را زناى فرج (زناى اصطلاحى) همراهى کند یا نکند.
پی نوشت ها:
1 . نهج الفصاحه، مترجم: ابوالقاسم پاینده، ص 205.
2 . براى آگاهى بیش تر به کتاب آقاى حسن مصطفوى، التحقیق فى کلمات القرآن الکریم، ج 4، ذیل ماده زنا مراجعه شود.
3 . وسائل الشیعه، ج 14، کتاب النکاح ابواب مقدماته و آدابه، باب 104، باب تحریم النظر الى النساء الاجانب و شعورهن، ص 138، روایت 2. 

 

نويسنده : تاريخ خبر : 1392/12/05 - 20:44:48 گروه خبري : حجاب

تصویر ثابت

محصولات تصادفي